कर्णनिधनश्रवणम् — Hearing of Karṇa’s Fall and Dhṛtarāṣṭra’s Lament
मालव, मद्रक, भयंकर कर्म करनेवाले द्राविड, यौधेय, ललित्थ, क्षुद्रक, उशीनर, मावेल्लक, तुण्डिकेर, सावित्रीपुत्र, प्राच्य, उदीच्य, प्रतीच्य और दाक्षिणात्य, पैदलसमूह, दस लाख घोड़े, रथोंके समूह और बड़े-बड़े गजराज अर्जुनके हाथसे मारे गये हैं
sañjaya uvāca | mālava-madraka-bhayaṅkara-karma-kāriṇaḥ drāviḍā yautheyā lalitthāḥ kṣudrakā uśīnarā māvellakā tuṇḍikerāḥ sāvitry-putrāḥ prācyā udīcyāḥ pratīcyāś ca dākṣiṇātyāś ca | padātisaṅghā daśa-lakṣa-aśvā ratha-saṅghāś ca mahā-gajarājāś ca arjunasya hastena hatāḥ ||
संजय म्हणाला—मालव, मद्रक, भयंकर कर्म करणारे द्राविड, यौधेय, ललित्थ, क्षुद्रक, उशीनर, मावेल्लक, तुण्डिकेर, सावित्रीपुत्र तसेच पूर्व, उत्तर, पश्चिम व दक्षिणेकडील लोक—पायदळांच्या समूहांसह, दहा लाख घोडे, रथांचे दल आणि मोठमोठे गजराज यांसह—अर्जुनाच्या हातून मारले गेले आहेत.
संजय उवाच
The verse highlights the enormity of war: diverse peoples and vast forces are destroyed, reminding the reader that martial success in the epic is inseparable from the ethical gravity of mass killing, even when framed as kṣatriya duty.
Sañjaya reports that Arjuna has cut down large contingents—named regional groups along with infantry, a million horses, chariot formations, and great elephants—emphasizing Arjuna’s battlefield dominance during the Karṇa Parva fighting.