Shloka 38
Aśvatthāman’s Arrow-Screen and the Confrontation with Yudhiṣṭhira (द्रौणि–युधिष्ठिर-संग्रामः)
सुवीरक॑ याच्यमाना मद्रिका कर्षति स्फिचौ,पुत्र दद्यां पतिं दद्यां न तु दद्यां सुवीरकम् । यदि कोई पुरुष मद्रदेशकी किसी स्त्रीसे कांजी माँगता है तो वह उसकी कमर पकड़कर खींच ले जाती है और कांजी न देनेकी इच्छा रखकर यह कठोर वचन बोलती है --“कोई मुझसे कांजी न माँगे, क्योंकि वह मुझे अत्यन्त प्रिय है। मैं अपने पुत्रको दे दूँगी, पतिको भी दे दूँगी; परंतु कांजी नहीं दे सकती”
suvīraka yācyamānā madrikā karṣati sphicau | putra dadyāṃ patiṃ dadyāṃ na tu dadyāṃ suvīrakam ||
कर्ण म्हणाला—कोणी मद्रदेशातील स्त्रीकडे सुवीरक (कांजी) मागितले, तर ती त्याची कंबर धरून ओढत नेते; देण्याची इच्छा नसून कठोर वचन बोलते—“माझ्याकडे कोणी सुवीरक मागू नये; ते मला अत्यंत प्रिय आहे. मी पुत्र देईन, पतीही देईन; पण सुवीरक देणार नाही.”
कर्ण उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how intense attachment to a trivial possession can distort ethical priorities: the speaker depicts someone claiming she would surrender even family relations, yet refuses a small, prized item. It functions as a critique of misplaced values and of harsh, ungenerous speech.
Karna uses a pointed, proverbial image about the women of Madra to make a rhetorical point. He describes a scene where a requester asks for suvīraka (kāñjī), but the woman refuses aggressively and declares she would give away her son or husband, but not that drink—illustrating extreme possessiveness and sharp speech.