Shloka 32
Adhyāya 35 — Bhīmasena’s Counter-Encirclement and the Karṇa Engagement Escalation
शितै: पृषत्कै: कुर्वाणानभ्रच्छायामिवाम्बरे । अस्यतः: क्षिण्वतश्नारील्लघुहस्तान् दुरासदान् | पार्थिवानपि चान्यांस्त्वं तदा नैवं वदिष्यसि
śitaiḥ pṛṣatkaiḥ kurvāṇān abhracchāyām ivāmbare | asyataḥ kṣiṇvataś śatrūl laghuhastān durāsadān || pārthivān api cānyāṁs tvaṁ tadā naivaṁ vadiṣyasi |
जेव्हा तू त्या दुरासद राजांना—हात चालविण्यात अतिशय वेगवान—तीक्ष्ण बाण सोडताना पाहशील, ज्यामुळे आकाशात मेघछायेप्रमाणे छाया पडते; ते अखंड शरवृष्टी करीत शत्रूंचा संहार करीत आहेत; आणि धर्मपुत्र युधिष्ठिर, नकुल, सहदेव व अन्य अजेय नरेश रणांगणात प्रत्यक्ष कार्यरत दिसतील—तेव्हा तू अशी गर्वोक्ती पुन्हा बोलू शकणार नाहीस।
शल्य उवाच
Educational Q&A
The verse warns against empty bravado in war: true assessment of opponents and humility before proven strength are part of kṣatriya-dharma. Śalya implies that dharmically grounded warriors, acting with discipline and skill, will silence reckless speech.
Śalya describes a vivid battlefield scene—arrows darkening the sky like cloud-shadow—as formidable kings (including Yudhiṣṭhira, Nakula, and Sahadeva) relentlessly strike down enemies. He tells his addressee that once this is witnessed, earlier boastful talk will not continue.