कर्णभीमसमागमः | Karṇa–Bhīma Encounter
उक्तश्न संज्ञया राजन् मूढ औदरिको यथा । “राजन! बलवान् भीमसेनको भी इसने अपने धनुषकी कोटिसे दबाकर युद्धके लिये प्रेरित किया था और उन्हें मूर्ख, पेटू आदि नामोंसे पुकारा था
uktaś ca saṃjñayā rājan mūḍha audariko yathā |
संजय म्हणाला— “राजन्! त्याने त्याला ‘मूढ’ आणि ‘पेटू’ अशा अपमानकारक नावांनी हाक मारली—जणू एखाद्या अज्ञ, पोटासाठी जगणाऱ्या माणसाची टवाळी करावी.”
संजय उवाच
The verse highlights the ethical weight of speech: derisive labeling and contemptuous name-calling are used as weapons, revealing how verbal aggression can degrade dharma and inflame hostility even amid a kṣatriya war.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that a warrior is being provoked and demeaned through insulting epithets—‘fool’ and ‘glutton’—a tactic meant to shame, unsettle, and spur him into combat.