Shloka 70
कर्णेन युधिष्ठिरानीकविदारणम् / Karṇa’s Breach of Yudhiṣṭhira’s Battle-Line
तथैव वेदाश्षतुरो हयाग्रया धरा सशैला च रथो महात्मन: । नक्षत्रवंशानुगतो वरूथी हरो योद्धा सारथिनाभिलक्ष्य:
tathaiva vedāś caturō hayāgryā dharā saśailā ca ratho mahātmanaḥ | nakṣatravaṃśānugato varūthī haro yoddhā sārathinābhilakṣyaḥ ||
“तसेच चारही वेद त्या महात्म्याचे श्रेष्ठ घोडे आहेत आणि पर्वतांसह पृथ्वी त्यांचा भव्य रथ आहे. नक्षत्रसमूह-रूपी ध्वजाने युक्त व कवच-आवरणाने शोभित भगवान हर (शिव) त्या रथावर रथी-योद्धा म्हणून बसले आहेत; पण सारथी मात्र दिसत नाही.”
दुर्योधन उवाच
Educational Q&A
The verse uses cosmic metaphor to portray divine, self-sufficient power: Śiva is imagined as a supreme warrior whose chariot is the very earth, whose horses are the Vedas, and whose banner is the starry host—suggesting that ultimate authority transcends ordinary human supports (even a visible charioteer).
In Karṇa Parva, Duryodhana is describing an awe-inspiring, symbolic vision of Lord Śiva as a chariot-warrior. He highlights the grandeur of the divine war-vehicle and notes the striking detail that no charioteer can be seen, emphasizing Śiva’s extraordinary nature.