Shloka 2136
हार्दिक्यो वारयामास स्मयतन्निव मुहुर्मुहु: । दूसरी ओर समरांगणमें दुर्जय वीर शिखण्डीको, जो भीष्मके लिये मृत्युस्वरूप था, कृतवर्माने बारंबार मुसकराते हुए-से रोका
hārdikyo vārayāmāsa smayatan niva muhur muhuḥ |
हार्दिक्यपुत्र कृतवर्मा पुन्हा पुन्हा त्याला अडवीत होता आणि जणू वारंवार हसत असल्याप्रमाणे दिसत होता। रणांगणाच्या दुसऱ्या भागात, भीष्मासाठी मृत्युस्वरूप असलेल्या दुर्जय वीर शिखंडीला त्याने वारंवार रोखून धरले।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how, in war, strategic restraint and personal destiny intersect: even a mighty warrior may be checked by another’s deliberate intervention, while certain figures (like Śikhaṇḍī for Bhīṣma) embody the inescapability of karmic consequence.
Sañjaya reports that Kṛtavarmā repeatedly restrains Śikhaṇḍī on the battlefield, as if smiling, preventing him from advancing—Śikhaṇḍī being famed as the one who becomes the decisive cause of Bhīṣma’s downfall.