Shloka 8
इत्युक्त्वा प्राहरत् तूर्ण पाण्डुपुत्राय सूतज: । विव्याध चैनं समरे त्रिसप्तत्या शिलीमुखै:,ऐसा कहकर सूतपुत्र कर्णने पाण्डुकुमार नकुलपर तुरंत ही प्रहार किया। उन्हें युद्धस्थलमें तिहत्तर बाणोंसे बींध डाला
ity uktvā prāharat tūrṇaṃ pāṇḍuputrāya sūtajaḥ | vivyādha cainaṃ samare trisaptatyā śilīmukhaiḥ ||
संजय म्हणाले— असे बोलून सूतपुत्र कर्णाने पांडुपुत्र (नकुल) याच्यावर त्वरित प्रहार केला आणि रणांगणात त्र्याहत्तर तीक्ष्ण बाणांनी त्याला भेदून टाकले.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how, in the dharma-bound arena of war, speech is immediately followed by decisive action; it reflects the grim reality of kṣatriya-duty where resolve and martial execution proceed without hesitation, even as the ethical cost of violence remains implicit.
After making a statement (implied from the preceding verse), Karna swiftly attacks a son of Pāṇḍu—understood here as Nakula—and wounds him in battle by shooting seventy-three sharp arrows.