Shloka 7
द्रौणेरिषूनर्जुन: संनिवार्य व्यायच्छतस्तदद्विगुणै: सुपुड्खै: । त॑ साश्वसूतध्वजमेकवीर- मावृत्य संशप्तकसैन्यमार्च्छत्,अर्जुनने परिश्रमपूर्वक बाण चलानेवाले द्रोणकुमारके उन बाणोंका सुन्दर पंखवाले उनसे दुगुने बाणोंद्वारा निवारण करके घोड़े, सारथि और ध्वजसहित उस एक वीरको आच्छादित कर दिया। फिर वे संशप्तकसेनाकी ओर चल दिये
sañjaya uvāca | drauṇer iṣūn arjunaḥ saṁnivārya vyāyacchatas tad-adviguṇaiḥ supuṅkhaiḥ | taṁ sāśvasūta-dhvajam ekavīram āvṛtya saṁśaptaka-sainyam ārcchat ||
संजय म्हणाला—अर्जुनाने द्रोणपुत्राने सोडलेले बाण थोपवून, त्यांना दुप्पट संख्येने सुंदर पिसांनी युक्त बाणांनी प्रत्युत्तर दिले. मग घोडे, सारथी आणि ध्वजासह त्या एकाकी वीराला बाणांनी झाकून तो संशप्तक-सेनेकडे पुढे निघाला.
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights disciplined force: Arjuna neutralizes an aggressor efficiently and proportionately, demonstrating kṣatriya-dharma guided by control and purpose rather than rage—overcoming danger to proceed toward a larger strategic objective.
Aśvatthāman (Droṇa’s son) shoots at Arjuna; Arjuna blocks those arrows by releasing twice as many well-feathered shafts, effectively blanketing the opponent’s chariot setup (horses, charioteer, banner). He then moves on toward the Saṁśaptaka contingent.