Shloka 14
Chapter 12: Arjuna’s suppression of the Saṃśaptakas and duel with Aśvatthāmā
Drauṇi
धृष्टद्युम्न: शिखण्डी च द्रौपदेया: प्रभद्रका: । सात्यकिश्नेकितानश्ष द्राविडै: सैनिक: सह,तौ सात्यकिर्महाराज प्रहसन् सर्वतोदिश: । छादयज्छरवर्षेण वारयामास भारत महाराज! भरतनन्दन! सात्यकिने हँसते-हँसते सम्पूर्ण दिशाओंको अपने बाणोंकी वर्षासे आच्छादित करके उन दोनों भाइयोंको रोक दिया
sañjaya uvāca |
dhṛṣṭadyumnaḥ śikhaṇḍī ca draupadeyāḥ prabhadrakāḥ |
sātyakiś ca naikitanāś ca drāviḍaiḥ sainikaiḥ saha |
tau sātyakir mahārāja prahasan sarvato diśaḥ |
chādayac charavarṣeṇa vārayāmāsa bhārata ||
संजय म्हणाला—धृष्टद्युम्न, शिखंडी, द्रौपदीचे पुत्र, प्रभद्रक, सात्यकी आणि चेकितान—द्राविड सैनिकांसह—युद्धात पुढे सरसावले. तेव्हा, हे महाराज, हे भरतनंदना, सात्यकी हसत-हसत सर्व दिशांना बाणवृष्टीने झाकून त्या दोन्ही भावांना रोखून धरू लागला.
संजय उवाच
Educational Q&A
Even in war, action is framed by duty and purpose: strength is applied strategically to protect one’s side and to restrain an enemy’s advance, not merely to indulge rage. The verse highlights disciplined prowess—confidence without loss of control.
Sanjaya reports that Dhrishtadyumna, Shikhandi, the Draupadeya princes, the Prabhadrakas, and Satyaki with Dravida troops are engaged in the battle. Satyaki, fighting with confident laughter, sends a dense rain of arrows in all directions and thereby checks/halts the advance of two opposing brothers.