संछन्ना वसुधा तत्र द्यौगग्रहैरिव भारत । माननीय भरतनरेश! योद्धाओंके हारों, आभूषणों, वस्त्रों और अनुकर्षोंसे आच्छादित हुई वहाँकी भूमि तारोंसे व्याप्त हुए आकाशके समान जान पड़ती थी
sañchannā vasudhā tatra dyauḥ grahair iva bhārata | mānanīya bharatanareśa! yoddhāōṃke hārōṃ, ābhūṣaṇōṃ, vastrōṃ aura anukarṣōṃse ācchādit huī vahāṃkī bhūmi tārōṃse vyāpta huē ākāśake samān jāna paṛtī thī |
संजय म्हणाला—हे भरतनरेश! तेथील भूमी योद्ध्यांच्या हार, आभूषणे, वस्त्रे व सजावटीच्या सामग्रीने पूर्ण झाकली गेली होती; रणभूमी जणू तारकांनी भरलेल्या आकाशासारखी भासत होती।
संजय उवाच