Shloka 3
विधूय सर्वपापानि विहायान्ते कलेवरम् । प्रयान्ति तत् पद विष्णोर्यत् प्राप्प न निवर्तते,राजन! जो सदा वेदोंके पारंगत विद्वान ब्राह्मणोंको इस पर्वकी कथा सुनायेगा और जो मनुष्य इस भूतलपर श्रद्धापूर्वक इस पर्वको सुनेंगे, वे सम्पूर्ण पापोंको नष्ट करके अन्तमें यह शरीर छोड़कर भगवान् विष्णुके उस परमपदको प्राप्त कर लेंगे, जहाँ जाकर जीव इस जगतमें नहीं लौटता है
Vaiśampāyana uvāca: vidhūya sarva-pāpāni vihāyānte kalevaram | prayānti tat pada viṣṇor yat prāpya na nivartate, rājan |
वैशंपायन म्हणाले— “हे राजन्! जो वेदपारंगत विद्वान ब्राह्मणांना या पर्वाची कथा नित्य ऐकवितो, आणि जे मनुष्य या भूमीवर श्रद्धेने हे पर्व ऐकतात, ते सर्व पापे झटकून शेवटी देहाचा त्याग करून भगवान् विष्णूच्या त्या परम पदाला प्राप्त होतात—जिथे पोहोचल्यावर पुन्हा परत येणे होत नाही.”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Faithful hearing or recitation of this Parva is presented as a purifying act: it destroys sin and culminates in attaining Viṣṇu’s supreme abode, described as a state from which there is no return to worldly existence.
In the frame narration, Vaiśampāyana addresses the king (Janamejaya) and states the phalaśruti—promised spiritual fruit—of teaching this Parva’s story to Veda-versed Brāhmaṇas and of listening to it with faith: purification and final liberation in Viṣṇu’s highest realm.