Shloka 47
दुद्रुवु: समरे भीष्म समुद्यतमहायुधा: । द्रौपदीके पाँचों पुत्र और अभिमन्यु भी महान् अस्त्र-शस्त्र लिये उस समरांगणमें भीष्मकी ही ओर दौड़े ।। ते सर्वे दृढ्धन्वान: संयुगेष्वपलायिन:
sañjaya uvāca |
dudruvuḥ samare bhīṣmaṃ samudyata-mahāyudhāḥ |
draupadīke pāñca putrāḥ abhimanyuś ca mahān astra-śastra-dharo 'pi tasmin samarāṅgaṇe bhīṣmasyaiva abhidadruvuḥ ||
te sarve dṛḍha-dhanvānaḥ saṃyugeṣv apalāyinaḥ ||
समरात महायुधे उचलून ते सर्व भीष्माकडे धावले. द्रौपदीचे पाच पुत्र आणि अभिमन्युही, महान अस्त्र-शस्त्रांनी सज्ज होऊन, त्या रणांगणात भीष्माकडेच गेले. ते सर्व दृढ धनुष्यधारी आणि युद्धात कधीही न पळणारे होते।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse foregrounds kṣatriya-dharma: steadfastness under peril and refusal to abandon one’s duty in battle. It also highlights the ethical tension of the war—youthful heroes, driven by loyalty and obligation, confront the revered elder Bhīṣma, showing how dharma can demand painful action against respected kin.
Sañjaya reports that Draupadī’s five sons and Abhimanyu, armed and resolute, charge across the battlefield directly toward Bhīṣma. The emphasis is on their readiness, strong archery, and unwavering courage in the thick of combat.