Shloka 49
विरथांश्व महेष्वासान् कृत्वा तत्र स राक्षस: । अभिदुद्राव वेगेन हन्तुकामो निशाचर:,उन महाथनुर्धर वीरोंको रथहीन करके युद्धमें उन्हें मार डालनेकी इच्छासे निशाचर अलम्बुषने बड़े वेगसे उनपर धावा किया
virathānśva-maheṣvāsān kṛtvā tatra sa rākṣasaḥ | abhidudrāva vegena hantukāmo niśācaraḥ ||
तेथे त्या महाधनुर्धर वीरांना रथहीन (आणि अश्वहीन) करून, तो निशाचर राक्षस अलम्बुष त्यांना मारण्याच्या इच्छेने मोठ्या वेगाने त्यांच्यावर धावून गेला।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how intent and method matter in war: the rākṣasa’s aim is not fair contest but swift killing after disabling opponents, illustrating a drift toward adharma and the moral tension between valor and ruthless expediency.
Sañjaya reports that the rākṣasa Alambuṣa first renders great archers chariotless (and without horses) and then charges at them at high speed, driven by the desire to kill them on the battlefield.