Uttarā-vilāpaḥ and Kṛṣṇasya satya-vacanenābhi-mañyu-jasyābhijīvanam
Uttarā’s Lament and the Revival of Abhimanyu’s Son by Krishna’s Truth-Act
वार्ष्णेय मधुहन् वीर शिरसा त्वां प्रसादये । द्रोणपुत्रास्त्रनिर्दग्धं जीवयैनं॑ ममात्मजम्,*वृष्णिनन्दन! वीर मधुसूदन! मैं आपके चरणोंमें मस्तक रखकर आपका कृपाप्रसाद प्राप्त करना चाहती हूँ। द्रोणपुत्र अश्वत्थामाके अस्त्रसे दग्ध हुए मेरे इस पुत्रको जीवित कर दीजिये
vaiśampāyana uvāca |
vārṣṇeya madhuhan vīra śirasā tvāṁ prasādaye |
droṇaputrāstra-nirdagdhaṁ jīvayainaṁ mamātmajam ||
“वृष्णिकुळातील वीर मधुहन्! मी मस्तक झुकवून तुमची कृपा मागते. द्रोणपुत्राच्या अस्त्राने दग्ध झालेल्या माझ्या या पुत्राला जीवंत करा.”
वैशम्पायन उवाच