Abhimanyu’s Śrāddha; Vyāsa’s Assurance of the Unborn Heir (अभिमन्योः श्राद्धं तथा गर्भरक्षणोपदेशः)
आर्ये क््व दारका: सर्वे द्रष्टमिच्छामि तानहम् । “उस वीरके मारे जानेपर मेरी यह बहिन सुभद्रा दुःखसे आतुर हो पुत्रके पास जाकर कुररीकी भाँति विलाप करने लगी और द्रौपदीके पास जाकर दुःखमग्न हो पूछने लगी --'आर्ये! सब बच्चे कहाँ हैं? मैं उन सबको देखना चाहती हूँ!
“आर्ये! सर्व मुले कुठे आहेत? मला ती सर्व पाहायची आहेत।” त्या वीराच्या वधाची वार्ता ऐकून माझी बहीण सुभद्रा दुःखाने व्याकुळ होऊन पुत्राजवळ गेली आणि कुररीसारखी विलाप करू लागली; मग द्रौपदीकडे जाऊन शोकमग्न होऊन विचारू लागली—“आर्ये! सर्व मुले कुठे आहेत? मला ती सर्व पाहायची आहेत।”
वैशम्पायन उवाच