Uttanka’s Viśvarūpa Request and the ‘Uttanka Clouds’ Boon (उत्तङ्क-विष्वरूप-दर्शनम्)
उत्तंकने कहा--केशव! जनार्दन! तुम यथार्थरूपसे उत्तम अध्यात्मतत्त्वका वर्णन करो। उसे सुनकर मैं तुम्हारे कल्याणके लिये आशीर्वाद दूँगा अथवा शाप प्रदान करूँगा ।। वायुदेव उवाच तमो रजश्न सत्त्वं च विद्धि भावान् मदाश्रयान् । तथा रुद्रान् वसून् वापि विद्धि मत्प्रभवान् द्विज,श्रीकृष्णने कहा--ब्रह्मर्ष!] आपको यह विदित होना चाहिये कि तमोगुण, रजोगुण और सत्त्वगगुण--ये सभी भाव मेरे ही आश्रित हैं। रुद्“रों और वसुओंको भी आप मुझसे ही उत्पन्न जानिये
vāyudeva uvāca | tamo rajaś ca sattvaṃ ca viddhi bhāvān madāśrayān | tathā rudrān vasūn vāpi viddhi matprabhavān dvija ||
वायू म्हणाला—हे द्विज! तम, रज आणि सत्त्व हे तिन्ही भाव माझ्याच आश्रयाने स्थित आहेत, असे जाण. तसेच रुद्र आणि वसू हेही माझ्यापासूनच उत्पन्न झाले आहेत, असे समज.
वायुदेव उवाच
The verse asserts a single supreme source and support behind both the psychological-ethical forces (the three guṇas) and the cosmic-divine orders (Rudras and Vasus), emphasizing dependence of all modes of nature and deity-classes upon that source.
Vāyudeva addresses a ‘dvija’ and declares a doctrinal point: the three guṇas and prominent deity-groups are to be understood as resting on and originating from him, framing the discussion in terms of ultimate causality and divine grounding.