Shloka 15
Brahmopadeśa: Adhipatitva-kathana, Dharma-lakṣaṇa, and Kṣetra–Kṣetrajña Viveka
Book 14, Chapter 43
भगदेवानुयातानां सर्वासां वामलोचना । माहेश्वरी महादेवी प्रोच्यते पार्वती हि सा
bhagadevānuyātānāṁ sarvāsāṁ vāmalocanā | māheśvarī mahādevī procyate pārvatī hi sā ||
वायू म्हणाला—कामनेने प्रेरित पुरुष ज्या स्त्रियांच्या मागे जातात, त्या सर्वांत सुंदर नेत्रांची तीच श्रेष्ठ आहे—जिला माहेश्वरी, महादेवी आणि पार्वती असे म्हणतात. त्या मंगलमयी उमा-देवीला स्त्रियांमध्ये सर्वोत्तम जाण; आणि रमणीय स्त्रियांमध्ये सुवर्णाभूषणांनी अलंकृत अप्सरा प्रधान आहेत.
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse elevates the divine ideal of womanhood in the form of Umā/Pārvatī—named Māheśvarī and Mahādevī—placing her as the highest among women, while also acknowledging that worldly desire tends to pursue ornamented apsarases; it implicitly contrasts sacred excellence with sensual attraction.
Vāyudeva is speaking in praise and classification of feminine figures: he identifies Pārvatī/Umā by her epithets and declares her supreme among women, then notes that among pleasure-seeking contexts, richly adorned apsarases are regarded as foremost.