Adhyāya 42 — Mahābhūta–Indriya–Adhyātma-Vyavasthā
Brahmā’s Instruction on Elements and Faculties
बहिरात्मान इत्येते दीना: कृषणजीविन: । लोभ
bahirātmāna ity ete dīnāḥ kṛpaṇajīvinaḥ | lobhaḥ, lobhapūrvakaṃ kriyamāṇaṃ karma ca tatkarmotthāni ca sarvāṇi phalāni samabhāvena vastuto na kiṃcid eva | śarīrasya bāhyāṅgāni raktamāṃsasaṅghātādayaḥ parasparāśrayabhūtāḥ | tasmād ete dīnāḥ kṛpaṇāś ca matāḥ ||
वायू म्हणाला—जे बाह्य देहालाच आत्मा मानतात, ते दीन आणि कृपणजीवी आहेत. लोभ, लोभप्रेरित कर्म आणि त्या कर्मांपासून उत्पन्न होणारी सर्व फळे—समदृष्टीने पाहता, तत्त्वतः काहीच नाहीत. शरीराचे बाह्य अवयव हे रक्त-मांसाचे संघातच; एकमेकांच्या आधाराने टिकलेले. म्हणून असे लोक दीन व कृपण मानले जातात।
वायुदेव उवाच
Do not mistake the outer body for the Self. Greed-driven action and its rewards are ultimately empty; cultivate equal vision and detach from bodily identification.
Vāyu-deva delivers an instruction that critiques bodily self-identification and condemns greed, framing the body as a perishable aggregate and urging equanimity toward actions and their fruits.