Mokṣa-dharma Yoga-Upadeśa: Equanimity, Sense-Restraint, and Vision of the Ātman (आत्मदर्शन-योगोपदेशः)
न होतच्छोतुमहों5न्यो मनुष्यस्त्वामृतेडनघ । नैतदद्य सुविज्ञेयं व्यामिश्रेणान्तरात्मना
na hotacchrotum aho 'nyo manuṣyas tvām ṛte 'nagha | naitad adya suvijñeyaṃ vyāmiśreṇāntarātmanā ||
वायू म्हणाला—हे अनघ! तुझ्यावाचून दुसरा कोणताही मनुष्य हे ऐकण्यासही पात्र नाही. आणि ज्याचे अंतःकरण संशय व द्वंद्वाने व्यामिश्र झाले आहे, तो या वेळी हे स्पष्टपणे समजू शकत नाही.
वायुदेव उवाच
The verse stresses adhikāra (fitness) for receiving instruction: profound teaching should be heard only by a qualified listener, and genuine understanding requires an undivided, steady inner mind rather than a conflicted or doubting one.
Vāyudeva addresses a ‘blameless’ person and restricts the teaching’s audience, stating that others are not entitled even to hear it, and that a mind troubled by inner confusion cannot grasp it properly at that moment.