Shloka 13
Kṛṣṇa–Arjuna Saṃvāda in Indraprastha: Consolation, Legitimation, and Leave for Dvārakā (आश्वमेधिकपर्व, अध्याय १५)
भगवान् श्रीकृष्ण बोले--शत्रुओंको संताप देनेवाले सव्यसाची अर्जुन! धर्मपुत्र युधिष्ठिरने तुम्हारे बाहुबलका सहारा लेकर इस समूची पृथ्वीपर विजय प्राप्त कर ली ।।
bhagavān śrīkṛṣṇa uvāca—śatrūṇāṃ santāpa-dāyaka savyasācin arjuna! dharma-putro yudhiṣṭhiras tvad-bāhu-bala-śaraṇena samūcīm imāṃ pṛthivīṃ vijitya. niṣkaṇṭakāṃ mahīṃ bhuṅkte dharmarājo yudhiṣṭhiraḥ, bhīmasenānubhāvena nakula-sahadevayoś ca, narottama.
श्रीभगवान श्रीकृष्ण म्हणाले—हे परंतप सव्यसाची अर्जुना! तुझ्या बाहुबलाचा आधार घेऊन धर्मपुत्र युधिष्ठिराने ही सारी पृथ्वी जिंकली आहे. आता धर्मराज युधिष्ठिर निष्कंटक राज्य भोगत आहेत—भीमसेनाच्या पराक्रमाने आणि यमज नकुल-सहदेव यांच्या प्रभावानेही, हे नरश्रेष्ठ.
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
Legitimate and stable kingship is portrayed as arising from dharma supported by collective duty: Yudhiṣṭhira’s righteous rule is enabled by the disciplined strength and cooperation of his brothers, showing that ethical governance depends on both moral legitimacy and protective capability.
Kṛṣṇa addresses Arjuna and credits him—along with Bhīma, Nakula, and Sahadeva—for enabling Yudhiṣṭhira’s conquest and present peaceful sovereignty, describing the kingdom as ‘thornless,’ i.e., free from hostile obstacles and internal threats.