Shloka 18
Kāma–Mamatā–Upadeśa
Discourse on Desire, Possessiveness, and Ritual Duty
यो मां प्रयतते हन्तुं मोक्षमास्थाय पण्डित: । तस्य मोक्षरतिस्थस्य नृत्यामि च हसामि च । अवध्य: सर्वभूतानामहमेक: सनातन:
yo māṁ prayatate hantuṁ mokṣam āsthāya paṇḍitaḥ | tasya mokṣa-rati-sthasya nṛtyāmi ca hasāmi ca | avadhyaḥ sarva-bhūtānām aham ekaḥ sanātanaḥ ||
जो पंडित पुरुष मोक्षाचा आश्रय घेऊन मला नष्ट करण्याचा प्रयत्न करतो, तो प्रत्यक्षात मोक्षाविषयीच्या आसक्तीनेच बांधला गेलेला असतो. हे पाहून मला त्याच्यावर हसू येते आणि आनंदाने मी नाचू लागतो. कारण सर्व प्राण्यांसाठी अवध्य आणि सनातन असा मीच एक आहे.
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
Even a lofty aim like mokṣa can become a bondage when it turns into clinging or spiritual pride. True freedom requires non-attachment, not merely adopting the language or pursuit of liberation.
Vāyudeva declares that anyone who attempts to kill him—claiming a motive of liberation—is deluded, because that very fixation on mokṣa binds him. Vāyu, being divine and eternal, mocks the futility of such an attempt and proclaims his unslayable nature.