Shloka 19
कुन्तीनिवर्तनप्रयत्नः तथा वननिवासप्रारम्भः
Attempt to Dissuade Kuntī; Commencement of Forest Residence
योधेषु वाप्याश्रममण्डलं त॑ मुक्त्वा निविष्टेषु विमुच्य पत्रम् । स्त्रीवृद्धबाले च सुसंनिविष्टे यथा्हतस्तान् कुशलान्यपृच्छत्
yodheṣu vāpy āśrama-maṇḍalaṁ taṁ muktvā niviṣṭeṣu vimucya patram | strī-vṛddha-bāle ca su-saṁniviṣṭe yathāhatas tān kuśalāny apṛcchat |
वैशंपायन म्हणाले—योद्ध्यांनी आश्रममंडळाची सीमा ओलांडून थोड्या अंतरावर मुक्काम केला, रथ-वाहने सोडवून तेथेच तळ दिला; आणि स्त्रिया, वृद्ध व बालके छावणीत सुखाने विसावली. तेव्हा राजा धृतराष्ट्र पांडवांना भेटून यथोचित त्यांची कुशलवार्ता विचारू लागला—सर्व काही कुशल आहे ना?
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even after conflict, dharma expresses itself through restraint and civility: ensuring the vulnerable are safely settled and then exchanging proper inquiries of welfare (kuśala-praśna) as a mark of respect and social order.
The Pāṇḍavas’ forces stop outside the hermitage boundary, unyoke their conveyances, and make camp; women, elders, and children rest comfortably. Dhṛtarāṣṭra then meets the Pāṇḍavas and asks about their well-being.