Shloka 6
Vidura’s Message to Dhṛtarāṣṭra: Authorization for Dāna and Public Welfare (विदुरवाक्यम्—दानानुज्ञा)
नारद उवाच केकयाधिपति: श्रीमान् राजा55सीदकुतो भय: । सहस्नचित्य इत्युक्त: शतयूपपितामह:
nārada uvāca kekayādhipatiḥ śrīmān rājā sahasracitya ity uktaḥ kuto bhayaḥ | śatayūpapitāmahaḥ ||
नारद म्हणाले—राजन्! पूर्वकाळी केकयदेशाचा अधिपती सहस्रचित्य नावाचा एक तेजस्वी राजा होता; त्याला कधीही कोणाचे भय नव्हते. येथे जे राजर्षी शतयूप विराजमान आहेत, तोच त्यांचा पितामह होता.
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse highlights an ideal of kṣatriya-kingship: a ruler grounded in dharma and strength is portrayed as ‘fearless’, and noble lineage is invoked to frame present characters within a tradition of virtue and merit.
Nārada introduces a past exemplar-king, Sahasracitya of Kekaya, and identifies him as the grandfather of the royal sage Śatayūpa, thereby linking the current discussion to an ancestral model of righteous rule.