Shloka 8
अलोभोपाख्यानम् — शुनःसख-यातुधानी-संवादः
The Allegory of Non-Greed: Śunaḥsakha and the Yātudhānī
भरतनन्दन! सोमके कहनेसे वे पितरोंसहित देवता मैरुपर्वतके शिखरपर विराजमान ब्रह्माजीके पास गये ।।
bharatanandana! somakena ukte te pitaraiḥ saha devāḥ meruparvataśikhare virājamānaṃ brahmāṇaṃ samupajagmuḥ. pitarā ūcuḥ—nivāpānnena bhagavan bhṛśaṃ pīḍyāmahe vayam; prasādaṃ kuru no deva, śreyo naḥ saṃvidhīyatām.
भीष्म म्हणाले—हे भरतनंदना! सोमाच्या सांगण्यावरून देव पितरांसह मेरू पर्वताच्या शिखरावर विराजमान ब्रह्मदेवांकडे गेले. पितर म्हणाले—“भगवन्! श्राद्धातील निवाप अन्न सतत भक्षण केल्याने आम्ही फार त्रस्त झालो आहोत. हे देव! आमच्यावर प्रसन्न व्हा आणि आमच्यासाठी कल्याणाची व्यवस्था करा.”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Even sacred rites like śrāddha must be aligned with genuine welfare (śreyas). The verse frames ritual not as mechanical consumption but as something overseen by divine order and responsive to the well-being of those it is meant to benefit—hence the Pitṛs seek Brahmā’s guidance for a truly beneficial arrangement.
Prompted by Somaka’s request, the gods and the ancestral Pitṛs go to Brahmā on Mount Meru. The Pitṛs report that constant intake of śrāddha offerings (nivāpa) is causing them distress and ask Brahmā to show grace and establish a better, welfare-producing solution.