Shloka 4
Suvarṇa-janma and Dakṣiṇā-Māhātmya
Origin and Supremacy of Gold as Ritual Fee
इत्याचम्य जपेत् सायं प्रातश्न॒ पुरुष: सदा । यदल्ला कुरुते पापं तस्मात् स परिमुच्यते
ity ācamya japet sāyaṁ prātaś ca puruṣaḥ sadā | yad ahnā kurute pāpaṁ tasmāt sa parimucyate ||
वसिष्ठ म्हणाले—राजन्! मनुष्याने नेहमी सकाळी व संध्याकाळी आचमन करून हा मंत्र जपावा. दिवसभरात तो जे पाप करतो, त्यातून तो पूर्णपणे मुक्त होतो. “तूप व दूध देणाऱ्या, तुपाचा उगम असलेल्या, तूप प्रकट करणाऱ्या, तुपाच्या नदीसारख्या आणि तुपाच्या भोवऱ्यासारख्या गायी माझ्या घरी सदैव वास करो. गायीचे तूप माझ्या हृदयात सदैव स्थिर राहो. तूप माझ्या नाभीत प्रतिष्ठित होवो. तूप माझ्या सर्व अंगांत व्यापो आणि तूप माझ्या मनात वसे. गायी माझ्या पुढे असोत, मागेही असोत, चहूबाजूंनी असोत; आणि मी गायींच्या मध्ये निवास करावा.”
वसिष्ठ उवाच
Educational Q&A
Regular purification (ācamana) and disciplined japa at dawn and dusk function as a daily prāyaścitta: the practitioner is said to be freed from the day’s moral faults, emphasizing routine self-cleansing and reverence-based restraint.
Vasiṣṭha instructs the king on a prescribed daily practice: after ācamana one should recite the given formula morning and evening; the verse states the promised result—release from sins committed during the day.