Shloka 25
Dāyavibhāga (Inheritance Apportionment) and Household Precedence — Dialogue of Yudhiṣṭhira and Bhīṣma
बन्धुभि: समनुज्ञाते मन्त्रहोमौ प्रयोजयेत् । तथा सिद्धयन्ति ते मन्त्रा नादत्ताया: कथंचन
bandhubhiḥ samanujñāte mantrahomau prayojayet | tathā siddhyanti te mantrā nādattāyāḥ kathaṃcana ||
भीष्म म्हणाले—कन्येच्या बंधुजनांची संमती मिळाल्यावरच विवाहमंत्र आणि होम यांचा प्रयोग करावा; तेव्हाच ते मंत्र सिद्ध होतात. ज्या कन्येचे माता-पित्यांनी (किंवा अभिभावकांनी) विधिपूर्वक दान केलेले नाही, तिच्यासाठी केलेला मंत्रप्रयोग कधीही सिद्ध होत नाही; असा संबंध वैदिक विधीने संस्कृत विवाह मानला जात नाही.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Ritual validity depends on rightful authorization: marriage mantras and homa are considered efficacious only when performed with the consent of the girl’s guardians/kinsmen and when she is duly ‘given’ in marriage; otherwise the rite is treated as not properly accomplished.
In Bhishma’s dharma-instruction discourse (Anushasana Parva), he lays down a rule about the proper performance of marriage rites, emphasizing consent and formal guardianship-based giving as prerequisites for the success of the Vedic mantras and homa.