पुरुषसिंह! पुरुष यौवनसे उन्मत्त स्त्रियोंकी रक्षा कैसे कर सकता है? यह विस्तारपूर्वक बतानेकी कृपा करें ।।
Yudhiṣṭhira uvāca: Puruṣasiṃha! puruṣaḥ yauvanase unmatta-striyāḥ rakṣāṃ kathaṃ kartum arhati? etad vistareṇa vaktum arhasi. Etā hi rama-māṇāḥ tu vañcayanti iha mānavān; na ca āsāṃ mucyate kaścit puruṣaḥ hastam āgataḥ.
युधिष्ठिर म्हणाले—“हे पुरुषसिंह! यौवनाच्या उन्मादाने उन्मत्त झालेल्या स्त्रियांपासून पुरुष स्वतःचे रक्षण कसे करील? कृपया हे विस्ताराने सांगा. कारण प्रेमक्रीडेत रमलेल्याही त्या येथे पुरुषांना फसवितात; आणि त्यांच्या हाती लागलेला कोणताही पुरुष त्यांच्यापासून सुटत नाही.”
युधिछिर उवाच
The verse frames a dharmic concern about guarding one’s conduct and discernment amid sensual attraction and social entanglement, asking for practical guidance on self-protection through restraint and wise judgment.
Yudhiṣṭhira addresses a revered interlocutor (‘lion among men’) and asks for a detailed explanation of how a man can protect himself from the dangers of youthful, reckless passion, observing that men easily become trapped when they fall under such influence.