Shloka 153
ब्राह्म॒ण्यं यो न जानीते धनं लब्ध्वेव दुर्लभम् । वह पापियोंसे भी बढ़कर अत्यन्त पापी और उनमें भी अधम ही है, जो दुर्लभ धनकी भाँति ब्राह्मणत्वको पाकर भी उसके महत्त्वको नहीं समझता है
brāhmaṇyaṁ yo na jānīte dhanaṁ labdhveva durlabham | sa pāpīyo 'pi pāpīyān atyanta-pāpī ca teṣv api adhamaḥ ||
मातंग म्हणाला—दुर्लभ धन मिळाल्यासारखे ब्राह्मणत्व मिळूनही जो त्याचे खरे मोल ओळखत नाही, तो पाप्यांपेक्षाही अधिक पापी, अत्यंत पापी आणि त्यांच्यातही अधम होय. कठीणतेने मिळालेला हा आध्यात्मिक अधिकार मिळूनही त्याचा अर्थ न समजणे हे मोठे अधःपतन आहे.
मतंग उवाच
Educational Q&A
Brāhmaṇahood is portrayed as a rare, precious attainment that carries ethical and spiritual responsibility; failing to understand and live up to its significance is condemned as a deeper wrongdoing than ordinary sin.
In Anuśāsana Parva’s instructional setting, the sage Matanga delivers a moral judgment: he rebukes those who, despite attaining the status associated with a brāhmaṇa, do not grasp its true value and obligations.