Shloka 33
कल्मषापहर-कीर्तनम् / Kīrtana for the Removal of Impurity
लोष्टै: स्तम्भैरायुधैर्वा जन्तून् बाधति शोभने । हिंसार्थ निकृतिप्रज्ञ: प्रोद्ेजयति चैव ह
loṣṭaiḥ stambhair āyudhair vā jantūn bādhati śobhane | hiṃsārthaṃ nikṛtiprajñaḥ prodejayati caiva ha ||
महेश्वर म्हणाले—हे शोभने! कुटिल बुद्धीचा मनुष्य हिंसेसाठी प्राण्यांना त्रास देतो—ढेल्यांनी, काठ्यांनी वा खांबांनी, किंवा शस्त्रांनी. इजा करण्याच्या हेतूने तो जाणूनबुजून त्यांना उद्विग्न करतो व हिंसा भडकवतो.
श्रीमहेश्वर उवाच
Educational Q&A
Deliberately harming creatures—whether with crude objects or weapons—and provoking conflict is a mark of a corrupted, malicious intellect; such conduct is ethically blameworthy and opposed to dharma.
Śrīmaheśvara addresses a woman (“O fair one”) and describes the behavior of a cruel person: he injures living beings using whatever means available and actively incites violence, highlighting the moral fault in such aggression.