ब्राह्मणपूजायां व्युष्टिः — Vyuṣṭi (Merit-Outcome) of Honoring Brāhmaṇas: Kṛṣṇa and Durvāsā
हरितेषु सुवर्णेषु बर्हिष्केषु नवेषु च । उपोपविविशु: प्रीता विष्टरेषु महर्षय:
hariteṣu suvarṇeṣu barhiṣkeṣu naveṣu ca | upopaviviśuḥ prītā viṣṭareṣu maharṣayaḥ ||
हर्षित अंतःकरणाने ते महर्षि हरित व सुवर्णवर्ण, पवित्र कुशगवताचे नवे आसन असलेल्या विस्तरांवर शिस्तबद्ध व शांत रीतीने बसले; यज्ञकर्म व पुढील धर्मोपदेशासाठी ते सज्ज झाले.
भीष्म उवाच
The verse underscores the dharmic ideal of preparing a pure, orderly, and respectful setting—using sanctified materials like kuśa grass—before engaging in sacred rites or ethical instruction; inner joy (prīti) and outer propriety support right conduct.
As Bhishma narrates, the great sages, pleased and composed, take their seats on fresh, kuśa-grass ritual spreads—green and golden—signaling the commencement of a formal, sacred discussion or observance.