Shloka 29
अध्याय १२८: शिव–उमा संवादः — तिलोत्तमा, श्मशान-मेध्यता, तथा चातुर्वर्ण्य-धर्मः
Chapter 128: Śiva–Umā Dialogue—Tilottamā, the Ritual Valence of the Śmaśāna, and the Fourfold Duty-Code
अविद्दान् भीरुरल्पार्थे विद्याविक्रमदानजम् । यशः प्रार्थयसे नूनं तेनासि हरिण: कृश:
avidvān bhīrur alpārthe vidyā-vikrama-dāna-jam | yaśaḥ prārthayase nūnaṃ tenāsi hariṇaḥ kṛśaḥ ||
ब्राह्मण म्हणाला—निश्चयच तू विद्वान नसूनही विद्येतून मिळणारे यश मागतोस. भित्रा असूनही पराक्रमजन्य कीर्तीची आकांक्षा धरतोस; आणि अल्प धन असूनही दानशूर म्हणून नाव व्हावे अशी इच्छा करतोस. म्हणूनच, हे हरिणा, तू यशाच्या लालसेने कृश व फिकट झाला आहेस.
ब्राह्मण उवाच
Educational Q&A
Renown should be the natural consequence of genuine qualities—true learning, real courage, and actual generosity. Seeking the label of virtue without possessing its substance leads to inner strain and decline.
A Brāhmaṇa rebukes someone who is chasing different kinds of fame—of scholarship, heroism, and charity—despite lacking the corresponding capacities. He explains the person’s emaciation as the result of anxious, misplaced desire for reputation.