Shloka 20
Adhyāya 122 — Śruta-vṛtta-yukta Brāhmaṇa and the Ethics of Dāna
Maitreya–Vyāsa Saṃvāda
न तु नाशो$स्ति पापस्य यस्त्वयोपचित: पुरा । शूद्रेणार्थप्रधानेन नृशंसेनाततायिना,तुमने पूर्वजन्ममें अर्थथरायण, नृशंस और आततायी शूद्र होकर जो पाप संचय किया था, उसका सर्वदा नाश नहीं हुआ है
na tu nāśo 'sti pāpasya yas tvayopacitaḥ purā | śūdreṇārthapradhānena nṛśaṃsenātatāyinā ||
व्यास म्हणाले— पूर्वजन्मी तू जो पापसंचय केला होतास, त्याचा पूर्ण नाश झालेला नाही. कारण तेव्हा तू अर्थप्रधान, नृशंस आणि आततायी शूद्र होतास; त्या कर्मांचा अवशेष अजून शिल्लक आहे.
व्यास उवाच
Educational Q&A
Past actions leave moral consequences that may persist across lives; even if one changes outward circumstances, accumulated pāpa is not automatically erased and must be exhausted through appropriate fruition and ethical transformation.
Vyāsa addresses the listener with a moral diagnosis: present suffering or obstacles are traced to previously accumulated wrongdoing—specifically, a former-life pattern of wealth-first motives, cruelty, and aggressive violence—whose karmic residue has not yet been fully spent.