Shloka 61
मानसतीर्थ-शौचप्रशंसा | Praise of the ‘Mental Tīrtha’ and the Marks of Purity
जो बारह महीनोंतक सदा तेरहवें दिन हविष्यात्र भोजन करता है, उसे देवसत्रका फल प्राप्त होता है ।।
bhīṣma uvāca | yo dvādaśa māsān yāvat sadā trayodaśe dine haviṣyāśanaṁ karoti, sa devasatrasya phalaṁ prāpnoti || raktapadmodayaṁ nāma vimānaṁ sādhayen naraḥ | jātarūpaprayuktaṁ ca ratnasañcayabhūṣitam || tasmin devakanyābhiḥ paripūrṇe divyābharaṇabhūṣite mahāśobhā bhavati | tatra pavitrā sugandhiḥ sadā pravartate, tad divyaṁ vimānaṁ vāyavyāstreṇa śobhayamānam ||
भीष्म म्हणाले—जो मनुष्य बारा महिनेपर्यंत त्रयोदशीच्या दिवशी नित्य हविष्य-भोजन करतो, त्याला देवसत्राचे फळ प्राप्त होते. त्याला ‘रक्तपद्मोदय’ नावाचे दिव्य विमान मिळते—सुवर्णाने जडित व रत्नसंचयाने भूषित. त्यात देवकन्या परिपूर्ण असतात; दिव्य आभूषणांनी ते तेजस्वी दिसते. त्यातून सतत पवित्र सुगंध प्रकट होत राहतो आणि ते विमान वायव्यास्त्राच्या प्रभेने शोभायमान होते.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Steady, time-bound self-restraint in diet and ritual conduct—performed with regularity over a full year—is presented as dharmic practice that yields great merit, comparable to major sacrificial rites, and culminates in exalted heavenly attainments.
Bhishma is describing the specific fruit of a vow: eating haviṣya on each thirteenth lunar day for twelve months. He then depicts the resulting reward as the attainment of a jewel-and-gold adorned celestial vimāna named Raktapadmodaya, populated by divine maidens and shining with divine splendor.