Shloka 54
Āloka-dāna (Dīpa-dāna), Sumanas–Dhūpa–Dīpa Phala: Manu–Suvarṇa and Śukra–Bali Exempla
जो अपने कल्याणकी इच्छा रखता हो, उसे प्रतिदिन पर्वतीय झरनेके पास, वनमें, देवमंदिरमें, चौराहोंपर, गोशालामें, ब्राह्मणके घरमें तथा दुर्गम स्थानमें प्रतिदिन दीप-दान करना चाहिये। उक्त स्थानोंमें दिया हुआ पवित्र दीप ऐश्वर्य प्रदान करनेवाला होता है ।।
yaḥ svakalyaṇam icchet sa pratidinaṁ parvatīya-jharaṇe samīpe vane deva-mandire catuṣpathe gośālāyāṁ brāhmaṇa-gṛhe ca durgame sthāne ca pratidinaṁ dīpa-dānaṁ kuryāt | teṣu sthāneṣu dattaḥ pavitro dīpo aiśvarya-pradaḥ bhavati || kulodyoto viśuddhātmā prakāśatvaṁ ca gacchati | jyotiṣāṁ caiva sālokyaṁ dīpa-dātā naraḥ sadā ||
शुक्र म्हणतो—जो स्वतःचे कल्याण इच्छितो, त्याने दररोज गिरिझऱ्याजवळ, वनात, देवालयात, चौरस्त्यावर, गोशाळेत, ब्राह्मणाच्या घरी आणि दुर्गम/दूरस्थ ठिकाणी दीपदान करावे. अशा ठिकाणी दिलेला शुद्ध दीप ऐश्वर्य देतो. दीपदान करणारा पुरुष कुलाला उजळवणारा, शुद्धचित्त व श्रीसम्पन्न होतो; आणि शेवटी तो ज्योतिर्मय लोकांत ज्योतींसह सালোখ্য प्राप्त करतो.
शुक्र उवाच
Educational Q&A
Daily dīpa-dāna (offering a lamp) in socially and spiritually significant places is taught as a dharmic practice that purifies the mind, supports communal welfare (light in public/liminal spaces), and yields prosperity and a luminous posthumous destiny.
In Anuśāsana Parva’s instruction on gifts and religious duties, Śukra delivers a prescriptive teaching: he lists specific locations for daily lamp-giving and then states the fruits—family honor, inner purity, prosperity, and attainment of radiant realms.