Shloka 20
Yayāti’s Abdication and Pūru’s Coronation (ययाति-पूोरु-राज्याभिषेकः)
शर्मिष्टोवाच यं सा कामयते काम॑ करवाण्यहमद्य तम् । यद्येवमाह्नयेच्छुक्रो देवयानीकृते हि माम् मद्दोषान्मा गमच्छुक्रो देवयानी च मत्कृते,शर्मिष्ठा बोली--यदि इस प्रकार देवयानीके लिये ही शुक्राचार्यजी मुझे बुला रहे हैं तो देवयानी जो कुछ चाहती है, वह सब आजसे मैं करूँगी। मेरे अपराधसे शुक्राचार्यजी न जायूँ और देवयानी भी मेरे कारण अन्यत्र जानेका विचार न करे
śarmiṣṭhovāca—yaṃ sā kāmayate kāmaṃ karavāṇy aham adya tam | yady evam āhvayec chukro devayānīkṛte hi mām | mad-doṣān mā gamaś chukro devayānī ca mat-kṛte ||
शर्मिष्ठा म्हणाली—देवयानी जी इच्छा करते, तीच इच्छा मी आजपासून पूर्ण करीन. जर देवयानीसाठीच शुक्राचार्य मला बोलावत असतील, तर माझ्या दोषामुळे शुक्राचार्य जाऊ नयेत आणि माझ्यामुळे देवयानीही अन्यत्र जाण्याचा विचार करू नये.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Acknowledging one’s fault and taking responsibility can be expressed through concrete reparative action—here, Śarmiṣṭhā offers service to Devayānī so that the harm she caused does not lead to further rupture (Śukra’s departure and Devayānī’s leaving).
Śarmiṣṭhā responds to the situation involving Devayānī and her father Śukra: she declares that she will do whatever Devayānī desires, aiming to prevent Śukra from leaving because of her wrongdoing and to stop Devayānī from deciding to go elsewhere on her account.