Shloka 6
Deva–Asura–Gandharva–Nāga Vaṃśa-kathana
Genealogies and Partial Descents
शौनक उवाच महाभारतमाख्यानं पाण्डवानां यशस्करम् | जनमेजयेन पृष्ट: सन् कृष्णद्वैपायनस्तदा,शौनकजी बोले--सूतनन्दन! महाभारत नामक इतिहास तो पाण्डवोंके यशका विस्तार करनेवाला है। सर्पयज्ञके विभिन्न कर्मोके बीचमें अवकाश मिलने-पर जब राजा जनमेजय प्रश्न करते, तब श्रीकृष्ण-द्वैपायन व्यासजी उन्हें विधिपूर्वक महाभारतकी कथा सुनाते थे। मैं उसी पुण्यमयी कथाको विधिपूर्वक सुनना चाहता हूँ
śaunaka uvāca: mahābhāratam ākhyānaṃ pāṇḍavānāṃ yaśaskaram | janamejayena pṛṣṭaḥ san kṛṣṇadvaipāyanas tadā ||
शौनक म्हणाले— सूतनंदना! ‘महाभारत’ हे आख्यान पांडवांच्या यशाचा विस्तार करणारे आहे. सर्पयज्ञाच्या विधींच्या मधल्या अवकाशात राजा जनमेजय प्रश्न विचारत असे, तेव्हा श्रीकृष्णद्वैपायन व्यास त्या वेळी विधिपूर्वक क्रमाने महाभारताची कथा त्याला सांगत असत.
शौनक उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical and pedagogical frame of the epic: the Mahābhārata is not merely entertainment but a tradition transmitted through respectful questioning and authoritative instruction, preserving the Pāṇḍavas’ legacy and offering guidance through remembered history (itihāsa).
Śaunaka, addressing the storyteller’s line, recalls that during Janamejaya’s serpent-sacrifice, the king would ask questions, and Vyāsa would respond by narrating the Mahābhārata in proper sequence; this sets up the request to hear that same sacred account.