Shloka 11
Ādi-parva Adhyāya 33: Vāsuki’s Council on Averting the Sarpa-satra
अपीत्वैवामृतं पक्षी परिगृह्माशु निःसृतः । आगच्छदपरिश्रान्त आवार्यार्कप्रभां ततः,उन्होंने स्वयं अमृतको नहीं पीया, केवल उसे लेकर शीघ्रतापूर्वक वहाँसे निकल गये और सूर्यकी प्रभाका तिरस्कार करते हुए बिना थकावटके चले आये
apītvāivāmṛtaṃ pakṣī parigṛhya āśu niḥsṛtaḥ | āgacchad apariśrānta āvāryārkaprabhāṃ tataḥ ||
त्या पक्ष्याने अमृत पिलेच नाही; ते फक्त घेऊन तो त्वरित तेथून निघून गेला. नंतर तो न थकता, जणू सूर्यप्रभेलाही झाकोळून टाकीत, दृढ संकल्पाने पुढे आला.
शौनक उवाच
Educational Q&A
The verse highlights restraint and purposeful action: even when possessing amṛta, the hero does not consume it for personal gain, suggesting ethical self-control and fidelity to a larger aim.
Śaunaka describes the winged being (Garuḍa) taking the amṛta without drinking it, swiftly leaving the place, and returning unwearied, his brilliance likened to eclipsing the sun’s radiance.