Shloka 23
Garuḍa Learns the Cause of Vinatā’s Bondage and the Nāgas Demand Amṛta (Ādi Parva, Adhyāya 23)
परावरं वरदमजय्यविक्रमं तवौजसा सर्वमिदं प्रतापितम् जगत्प्रभो तप्तसुवर्णवर्चसा त्वं पाहि सर्वाश्व सुरान् महात्मन:,आप ही कार्य और कारणरूप हैं। आपसे ही सबको वर मिलता है। आपका पराक्रम अजेय है। आपके तेजसे यह सम्पूर्ण जगत् संतप्त हो उठा है। जगदीश्वर! आप तपाये हुए सुवर्णके समान अपने दिव्य तेजसे सम्पूर्ण देवताओं और महात्मा पुरुषोंकी रक्षा करें इति श्रीमहाभारते आदिपर्वणि आस्तीकपर्वणि सौपर्णे त्रयोविंशो 5ध्याय:
śaunaka uvāca | parāvaraṃ varadam ajayyavikramaṃ tavaujasā sarvam idaṃ pratāpitam | jagatprabho tapta-suvarṇa-varcasā tvaṃ pāhi sarvāś ca surān mahātman ||
तूच पर आणि अपर—कार्य आणि कारण—आहेस; तू वरदाता आहेस आणि तुझा पराक्रम अजेय आहे. तुझ्या ओजाने हे संपूर्ण जग तेजाने प्रज्वलित झाले आहे. जगत्प्रभो! तप्त सुवर्णासारख्या दिव्य तेजाने दीप्त, हे महात्मन्—सर्व देवांचे रक्षण कर.
शौनक उवाच
Educational Q&A
The verse teaches a devotional and ethical stance: recognizing a supreme power as both the ultimate source and the operative force in the world, and seeking protection not for personal gain but for the maintenance of cosmic order (the safeguarding of the devas who uphold dharma).
Śaunaka, in a hymn-like address, praises the Lord’s unconquerable might and golden radiance and petitions him to protect the gods—an invocation that frames the surrounding narrative with reverence and the theme of divine guardianship.