Shloka 37
रुद्राक्ष वसवश्चैव मरुतशक्ष महाबला:,कृष्णपार्थो जिघांसन्तः प्रतीयुर्विविधायुधा: । रुद्र, वसु, महाबली मरुदगण, विश्वेदेव तथा अपने तेजसे प्रकाशित होनेवाले साध्यगण --ये और दूसरे बहुत-से देवता नाना प्रकारके अस्त्र-शस्त्र लेकर उन पुरुषोतम श्रीकृष्ण और अर्जुनको मार डालनेकी इच्छासे उनकी ओर बढ़े
vaiśampāyana uvāca | rudrākṣa vasavaś caiva marutaś ca mahābalāḥ | kṛṣṇapārtho jighāṃsantaḥ pratīyur vividhāyudhāḥ ||
वैशंपायन म्हणाले—रुद्र, वसु आणि महाबली मरुद्गण विविध शस्त्रास्त्रे घेऊन, कृष्ण आणि पार्थ (अर्जुन) यांना मारण्याच्या इच्छेने त्यांच्या दिशेने पुढे सरसावले.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights that power—even divine power—can be directed by intention; when intention turns toward harm, conflict escalates regardless of status. Ethically, it foregrounds the primacy of right purpose (dharma-aligned intent) over mere might.
A host of deities—the Rudras, Vasus, and Maruts—approach Kṛṣṇa and Arjuna, armed with many kinds of weapons, with the explicit aim of killing them, intensifying the confrontation around these two heroes.