Shloka 23
तांश्कर्त शरैः पार्थ: सरोषाग्निसमुक्षितै: । विविशुश्नापि तं दीप्तं देहाभावाय पावकम्,यह देख अर्जुनने रोषाग्निप्रेरित बाणोंद्वारा उन सबके टुकड़े-टुकड़े कर डाले और वे सभी अपने शरीरको भस्म करनेके लिये उस जलती हुई आगमें समा गये
vaiśampāyana uvāca | tāṁś cakarta śaraiḥ pārthaḥ saroṣāgnisamukṣitaiḥ | viviśuś cāpi taṁ dīptaṁ dehābhāvāya pāvakam |
वैशंपायन म्हणाले—मग पार्थ अर्जुनाने रोषाग्नीने प्रेरित बाणांनी त्यांना सर्वांना छिन्नभिन्न केले; आणि तेही देहनाशासाठी त्या प्रज्वलित अग्नीत जाऊन विलीन झाले।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical danger of krodha (anger): when wrath fuels action, even legitimate martial prowess becomes indiscriminate destruction. It also points to the tragic extremity of violence, where the afflicted may see death as the only escape.
Arjuna (Pārtha), enraged, shoots arrows that cut the opponents into pieces. Those beings then enter a blazing fire, intending the end of their bodily existence—an image of total defeat and self-consuming finality.