Shloka 13
देवराजो5पि तं दृष्टवा संरब्ध॑ समरे<र्जुनम् । स्वमस्त्रमसृजत् तीव्रं छादयित्वाखिलं नभः,देवराजने भी अर्जुनको युद्धमें कुपित देख सम्पूर्ण आकाशको आच्छादित करते हुए अपने दुस्सह अस्त्र (ऐन्द्रास्त्र)-को प्रकट किया
Vaiśampāyana uvāca | devarājo 'pi taṃ dṛṣṭvā saṃrabdhaṃ samare 'rjunam | svam astram asṛjat tīvraṃ chādayitvākhilaṃ nabhaḥ ||
समरात अर्जुनाला क्रोधाने उग्र झालेला पाहून देवराज इंद्रानेही संपूर्ण आकाश झाकून टाकणारे आपले तीव्र अस्त्र सोडले.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the moral danger of unchecked anger in warfare: when wrath rises, responses tend to escalate, drawing even greater powers into conflict. It implicitly values self-control and discernment (dharma) over mere might.
In the battle scene, Arjuna is seen fighting in a provoked, wrathful state. Indra, the king of the gods, responds by releasing his own powerful divine missile, so potent that it seems to cover the whole sky.