Shloka 3
Khāṇḍava-dāha: Indra’s Countermeasures and the Nāga Aśvasena’s Escape (आदि पर्व, अध्याय २१८)
प्रासादै रत्नचित्रैश्व॒ गिरेस्तस्य समन्ततः । स देश: शोभितो राजन् कल्पवृक्षैश्न सर्वश:,राजन! उस पर्वतके चारों ओर रत्नजटित विचित्र राजभवन और कल्पवृक्ष थे, जिनसे उस स्थानकी बड़ी शोभा हो रही थी
prāsādai ratnacitraiś ca gires tasya samantataḥ | sa deśaḥ śobhito rājan kalpavṛkṣaiś ca sarvaśaḥ ||
राजन्! त्या पर्वताच्या सर्व बाजूंनी रत्नजडित, विचित्र प्रासाद होते आणि सर्वत्र कल्पवृक्षांनी तो देश शोभून दिसत होता; म्हणून ते संपूर्ण स्थान अद्भुत तेजाने उजळून निघाले होते।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse conveys that splendor, abundance, and orderly beauty are marks of an auspicious, well-established realm; such imagery in epic narrative often signals divine favor or the fruit of right arrangement and merit, even when presented descriptively rather than as direct moral instruction.
Vaiśampāyana is describing a remarkable locale around a mountain: jeweled palaces stand on every side and wish-fulfilling trees are found everywhere, emphasizing the extraordinary magnificence of the setting.