Shloka 10
द्रौपदी-प्राप्तिः, कुन्त्याः वाक्यप्रमादः, भ्रातृ-एक्यनिर्णयः
Draupadī’s Arrival, Kuntī’s Unintended Utterance, and the Decision for Fraternal Unity
स हि वेदार्थतत्त्वज्ञस्तेषां गुरुकुदारधी: । तेन धर्मविदा पार्था याज्या धर्मविद: कृता:,उदारबुद्धि धौम्य वेदार्थके तत्त्वज्ञ थे, वे पाण्डवोंके गुरु हुए। उन धर्मज्ञ मुनिने धर्मज्ञ कुन्तीकुमारोंकोी अपना यजमान बना लिया
sa hi vedārtha-tattvajñas teṣāṁ guruḥ kṛta-dhīḥ | tena dharmavidā pārthā yājyā dharmavidaḥ kṛtāḥ ||
कारण ते वेदार्थ-तत्त्वज्ञ आणि उदारबुद्धी होते; म्हणून तो धर्मज्ञ मुनि पांडवांचा गुरु झाला. आणि धर्मात निपुण कुंतीपुत्रांना त्याने आपले यजमान (याज्य) म्हणून स्वीकारले.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
True authority in dharma is grounded in Vedic understanding and ethical discernment; such a teacher rightly guides worthy students, and righteous rulers support sacred duties by becoming yajamānas for proper rites.
The narrator states that a Veda-knowing, noble-minded sage becomes the preceptor of the Pāṇḍavas, and he formally accepts them as patrons for sacrificial rites, establishing a relationship of instruction and dharmic responsibility.