Hiḍimba’s Approach and Hiḍimbā’s Warning to Bhīmasena (हिडिम्बागमनम् / हिडिम्बा-भयवचनम्)
शृणु राजन्निदं तत्र प्रोच्यमानं मयानघ । न मे5 भ्यसूया कर्तव्या श्र॒ुत्वैतत् कुरुसत्तम,“निष्पाप नरेश! इस विषयमें मेरी कही हुई ये बातें सुनिये। कुरुवंशशिरोमणे! इसे सुनकर आप मेरे प्रति दोष-दृष्टि न कीजियेगा
śṛṇu rājann idaṃ tatra procyamānaṃ mayānagha | na me 'bhyasūyā kartavyā śrutvaitat kurusattama ||
वैशंपायन म्हणाले— हे राजन्, हे निष्पाप! या विषयात मी जे सांगणार आहे ते ऐक. हे कुरुश्रेष्ठ! हे ऐकून माझ्याविषयी दोषदृष्टी किंवा संशय धरू नकोस.
वैशम्पायन उवाच
The verse models ethical communication: a narrator asks the listener to hear fully and refrain from fault-finding, emphasizing fair-minded listening and respect for truthful narration.
Vaiśampāyana addresses King Janamejaya, preparing to recount a sensitive or significant episode and requesting that the king not judge him harshly for what is being narrated.