Shloka 4
जतुगृहदाहः — The Burning of the Lac House and the Pāṇḍavas’ Concealed Escape
सिंहर्षभगजेन्द्राणां बलवीर्यपराक्रम: । दीप्तिकान्तिद्युतिगुणै: सूर्येन्दुज्वलनोपम:,उसमें सिंहके समान बल, साँड़के समान वीर्य तथा गजराजके समान पराक्रम था, वह दीप्तिसे सूर्य, कान्तिसे चन्द्रमा तथा तेजरूपी गुणसे अग्निके समान जान पड़ता था
siṁharṣabhagajendrāṇāṁ balavīryaparākramaḥ | dīptikāntidyutiguṇaiḥ sūryendujvalanopamaḥ ||
त्याच्यात सिंहासारखे बळ, वृषभासारखे वीर्य आणि गजराजासारखा पराक्रम होता. दीप्तीने तो सूर्यतुल्य, कांतीने चंद्रासमान आणि ज्वलंत तेजाच्या गुणाने अग्निसदृश भासत होता.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse presents the epic ideal of a leader: strength, vigor, and courageous initiative, complemented by a visible radiance and dignity. In Mahābhārata’s ethical imagination, such splendor is not mere ornament but a sign of capacity to protect and uphold order.
Vaiśampāyana is describing a person (contextually, a heroic figure) through a chain of similes—lion, bull, elephant, sun, moon, and fire—using conventional epic imagery to convey extraordinary power, attractiveness, and commanding presence.