Shloka 33
Vāraṇāvata-prasaṃsā and the Pāṇḍavas’ Departure (वरणावत-प्रशंसा तथा पाण्डव-प्रयाणम्)
ददौ तत: कुमाराणां विस्मितानामविस्मित: । मुद्रिकामुद्धूतां दृष्टवा तमाहुस्ते कुमारका:,वैशम्पायनजी कहते हैं--तब महायशस्वी द्रोणने धनुष-बाण लेकर बाणसे उस अँगूठीको बींध दिया और उसे ऊपर निकाल लिया। शक्तिशाली द्रोणने इस प्रकार कुएँसे बाणसहित अँगूठी निकालकर उन आश्वर्यचकित कुमारोंके हाथमें दे दी; किंतु वे स्वयं तनिक भी विस्मित नहीं हुए। उस अँगूठीको कुएँसे निकाली हुई देखकर उन कुमारोंने द्रोणसे कहा
dadau tataḥ kumārāṇāṁ vismitānām avismitaḥ | mudrikām uddhūtāṁ dṛṣṭvā tam āhus te kumārakāḥ | vaiśampāyana uvāca |
वैशम्पायन म्हणाले—कुमार विस्मित झाले होते; पण द्रोण मात्र अविस्मित राहून ती मुद्रिका त्यांना देऊन टाकली. विहिरीतून वर आलेली ती अँगठी पाहून ते कुमार द्रोणांना पुन्हा म्हणाले.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Composure is a mark of true mastery: the accomplished teacher performs difficult acts without vanity, while students learn to recognize excellence and respond with respectful inquiry.
After retrieving the signet-ring from the well, the unperturbed teacher hands it to the astonished princes; seeing the recovered ring, the boys then speak to him.