Shloka 3
पाण्डोः प्रव्रज्या-व्रतवर्णनम् | Pāṇḍu’s Resolve for Renunciation and Forest Discipline
मया च सत्यवत्या च कृष्णेन च महात्मना । समवस्थापितं भूयो युष्मासु कुलतन्तुषु,(बीचमें संकटकाल उपस्थित हुआ था किंतु) मैंने, माता सत्यवतीने तथा महात्मा श्रीकृष्णद्वैपायन व्यासजीने मिलकर पुन: इस कुलको स्थापित किया है। तुम तीनों भाई इस कुलके तंतु हो और तुम्हींपर अब इसकी प्रतिष्ठा है
mayā ca satyavatyā ca kṛṣṇena ca mahātmanā | samavasthāpitaṃ bhūyo yuṣmāsu kulatantuṣu ||
भीष्म म्हणाले— संकटकाळी डगमगलेला हा वंश मी, माता सत्यवती आणि महात्मा कृष्णद्वैपायन व्यास यांनी मिळून पुन्हा स्थापन केला. तुम्ही तिघे भाऊ या कुलाचे तंतु आहात; आता याची प्रतिष्ठा व परंपरा तुमच्यावरच अवलंबून आहे.
भीष्म उवाच
Educational Q&A
The verse frames dynastic continuity as a moral responsibility: those who stand as the “threads” of a lineage must uphold its stability through righteous conduct and stewardship, especially after elders have labored to restore it from crisis.
Bhīṣma reminds the younger generation that, during a time of danger to the Kuru line, he, Satyavatī, and Vyāsa together ensured the dynasty’s continuation; he now points to the brothers as the present supports on whom the family’s future depends.