Shloka 3
आदि पर्व — अध्याय १०६
Pāṇḍu’s Gifts, Forest Residence, and Vidura’s Marriage
श्वश्वास्तद् वचन श्रुत्वा शयाना शयने शुभे । साचिन्तयत् तदा भीष्ममन्यांश्व॒ कुरुपुड्रवान्,सासकी यह बात सुनकर कौसल्या पवित्र शय्यापर शयन करके उस समय मन-ही-मन भीष्म तथा अन्य श्रेष्ठ कुरुवंशियोंका चिन्तन करने लगी
Vaiśampāyana uvāca: Śvaśvā tad vacanaṃ śrutvā śayānā śayane śubhe | sā cintayat tadā Bhīṣmam anyāṃś ca Kuru-puṅgavān ||
वैशंपायन म्हणाले—ते वचन ऐकून शुभ शय्येवर पडलेली श्वश्वा त्या वेळी मनातल्या मनात भीष्म व कुरुवंशातील अन्य श्रेष्ठ वीरांचे स्मरण व चिंतन करू लागली।
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical impulse to seek guidance in dharma by turning one’s mind toward revered elders and exemplary figures; inner reflection on the wise is presented as a stabilizing force in moments of concern or decision.
After hearing a statement, Śvaśvā reclines on an auspicious bed and, in her thoughts, considers Bhīṣma and other leading Kurus—indicating worry, deliberation, or reliance on the authority and protection of the Kuru elders.