वसन्ते षोडश समास्तृप्तये श्राद्धकर्मणि / ग्रीष्मे च षोडशैवैतत्पठितं तृप्तिकारकम्
vasante ṣoḍaśa samāstṛptaye śrāddhakarmaṇi / grīṣme ca ṣoḍaśaivaitatpaṭhitaṃ tṛptikārakam
वसंत ऋतूत श्राद्धकर्मात तृप्तीसाठी सोळा वेळा पाठ करण्याचे विधान आहे. ग्रीष्म ऋतूतही हाच स्तोत्र सोळा वेळा पठण केल्यास पितरांची तृप्ती होते.
Lord Viṣṇu (in instruction to Garuḍa/Vinatā-putra, within Śrāddha-vidhi context)
Ritual Type: Parvana
Beneficiary: Pitr
Timing: Vasanta and Grīṣma seasons; recitation count: sixteen.
Concept: Mantra/recitation-count (saṅkhyā) and seasonal propriety enhance pitṛ-tṛpti (ancestral satisfaction).
Vedantic Theme: Ṛta (cosmic order) expressed as dharma; efficacy of śabda (sacred sound) in sustaining subtle beings.
Application: During Śrāddha in vasanta and grīṣma, recite the prescribed text sixteen times to support pitṛ satisfaction.
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: karuna
Related Themes: Garuda Purana Pretakalpa: Śrāddha-vidhi sections on pitṛ-tṛpti via stotra/pāṭha; Garuda Purana: seasonal/ṛtu-based ritual prescriptions in Śrāddha context
This verse specifies a fixed count—sixteen recitations—in spring and summer, indicating that disciplined, prescribed repetition is considered directly efficacious for pitṛ-tṛpti (satisfaction of the ancestors) within Śrāddha.
By stating that the prescribed recitation itself is “tṛpti-kāraka” (a cause of satisfaction), the verse frames correct performance—especially proper paṭha with the right count—as a means to support and appease the departed/ancestors.
If performing Śrāddha, follow a consistent, traditional count and method of recitation rather than improvising—treating the rite as disciplined dharma aimed at remembrance, gratitude, and continuity of ancestral duties.