Shloka 32
Brahmā’s Boons, Hiraṇyakaśipu’s Cosmic Tyranny, and Prahlāda’s Transcendental Qualities
ब्रह्मण्य: शीलसम्पन्न: सत्यसन्धो जितेन्द्रिय: । आत्मवत्सर्वभूतानामेकप्रियसुहृत्तम: । दासवत्सन्नतार्याङ्घ्रि: पितृवद्दीनवत्सल: ॥ ३१ ॥ भ्रातृवत्सदृशे स्निग्धो गुरुष्वीश्वरभावन: । विद्यार्थरूपजन्माढ्यो मानस्तम्भविवर्जित: ॥ ३२ ॥
brahmaṇyaḥ śīla-sampannaḥ satya-sandho jitendriyaḥ ātmavat sarva-bhūtānām eka-priya-suhṛttamaḥ
हिरण्यकशिपूचा पुत्र प्रह्लाद महाराज ब्राह्मणोचित संस्कारांनी युक्त, उत्तम शीलवान, सत्यनिष्ठ व इंद्रियजयी होता. परमात्म्यासारखा तो सर्व जीवांवर दयाळू व सर्वांचा श्रेष्ठ मित्र होता. मान्यजनांपुढे दासासारखा नम्र, दीनांवर पित्याप्रमाणे वात्सल्य करणारा, समकक्षांशी भावासारखा स्नेही, आणि गुरुजनांना भगवंतासमान मानणारा होता. विद्या, धन, रूप, कुल इत्यादींमुळे येणारा गर्व त्याच्यात नव्हता.
These are some of the qualifications of a Vaiṣṇava. A Vaiṣṇava is automatically a brāhmaṇa because a Vaiṣṇava has all the good qualities of a brāhmaṇa.
FAQs
This verse describes a devotee as truthful, self-controlled, compassionate to all beings, respectful to saints and teachers, and humble even when endowed with learning, wealth, beauty, and noble birth.
Śukadeva Gosvāmī is describing Prahlāda Mahārāja to show that even in the house of a demon-king, a great bhakta can manifest the highest saintly virtues.
Practice truthfulness, regulate the senses, treat others with empathy, honor teachers and saintly people, and deliberately cultivate humility—especially when success or status increases.